วันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
Les Chemins De Ma Maison
Si j'écrivais le livre de ma vie
Je parlerais de mon amie Madeleine
Que j'ai vue rire et pleurer à la fois
Un matin en sortant de chez moi
Ce qu'elle a dit
Je ne l'oublierai pas
"Que Dieu bénisse ta maison!"
M'a dit Madeleine
Et moi j'ai compris la chance
Que le ciel m'avait donn้e
De naître où les caresses sentent bon
Si je dois courir le monde
Mes pas me ramèneront
Toujours sur les chemins de ma maison
C'est là que j'ai grandi
Là qu'on m'a aimée
Là que j'ai couru
Là que j'ai chanté
L'odeur du feu d' bois
La chaleur du bon pain
Mon dieu, mon dieu
Si j'écrivais le livre de ma vie
Il s'ouvrirait avec le coeur
De ceux qui m'aiment
Tous ceux qui aussi veulent faire
En se levant chaque jour
Un monde où les caresses sentent bon
Ceux qui sont dans mes prières
Et tous ceux qui m'attendront
Toujours sur les chemins de ma maison
Sur les chemins de ma maison
Sur les chemins de ma maison
คำแปล
ถ้าฉันมีโอกาสได้เขียนเรื่องราวซักเรื่อง
ฉันคงจะพูดถึงเพื่อนคนหนึ่งของฉันที่ชื่อ มาเดอแลน
ซึ่งฉันเคยเห็นเธอทั้งหัวเราะและร้องไห้
ในเช้าวันหนึ่งซึ่งฉันกำลังออกจากบ้าน
สิ่งที่เธอได้บอกไว้
ฉันไม่มีวันลืมได้
เธอบอกไว้ว่า
"ครอบครวเธอช่างโชคดีเหลือเกิน"
และฉันก็เข้าใจดีถึงสิ่งที่ฉันมี
สิ่งนี้ซึ่งฟ้าประทานมาให้
ที่ได้เกิดในที่ๆเต็มไปด้วยความอบอุ่นแห่งนี้
หากว่าฉันมีอันต้องท่องไปทั่วโลก
แต่ะก้าวของฉันจะต้องนำฉันกลับมา
มาสู่เส้นทางที่นำไปยังบ้านฉันทุกครั้งไป
ที่นั่นเองที่ฉันได้เติบโตขึ้นมา
ที่นั่นเองที่ฉันได้รับรักจากทุกคน
ที่ที่ฉันเคยได้วิ่งเล่น
ที่ที่ฉันเคยได้ร้องเพลง
กลิ่นหอบอันอบอวนของเปลวไฟอันอบอุ่นในบ้าน
ความอบอุ่นจากสิ่งที่เคยได้ทาน
โอ้ พระเจ้า ขอบคุณท่านเหลือเกิน
ถ้าหากฉันต้องเขียนเรื่องราวชีวิตฉัน
มันจะต้องเป็นเรื่องรางที่เปิดเผยด้วยใจ
เรื่องราวของผู้คนที่รักฉัน
และทุกๆ คนซึ่งปรารถนา
ที่จะทำให้ทุกๆ เช้าที่เราตื่นขึ้นมา
เป็นโลกที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น
ทุกๆ คนที่ฉันเฝ้าสวดมนต์ให้
และทุกๆ คนที่รอคอยฉันอยู่
จะรอคอยฉันอยู่บนเส้นทางสู่บ้านของฉันเสมอ
บนเส้นทางสู่บ้านอันแสนสุขของฉัน
บทกลอน
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)